Η ελληνική κουζίνα ξεχωρίζει από τη χρήση φρέσκων αρωματικών φυτών και βοτάνων που δίνουν ένα ιδιαίτερο άρωμα στη μαγειρική, αλλά και στις φρέσκιες σαλάτες. Το ελληνικό κλίμα προσφέρεται ια την ανάπτυξη αρωματικών φυτών. Άλλωστε τα περισσότερα ήταν γνωστά στην αρχαία Ελλάδα, αλλά οφείλουν και τη διεθνή τους ονομασία του στις ελληνικές τους ρίζες. Το θυμάρι (thyme) οφείλει την ονομασία του στο ρήμα θύω για παράδειγμα, ενώ η μέντα στην αρχαία νύμφη Μίνθη.
Στο ΑΘΗΝΑΪΚΟΝ τα αρωματικά της ελληνικής φύσης παίζουν τον κύριο ρόλο στη διαμόρφωση μιας ελληνικής κουζίνας ποιότητας και υψηλών αξιώσεων.
Τα αρωματικά της ελληνικής κουζίνας, ο βασιλικός, η ρίγανη, ο δυόσμος, η μέντα, ο μαϊντανός, ο άνηθος, το σέλινο, το μελισσόχορτο, το θυμάρι, το θρούμπι, το σχοινόπρασο, το δενδρολίβανο, χρησιμοποιούνται σχεδόν σε όλες τις εκδοχές της ελληνικής κουζίνας.
Αρωματίζουν το ψητό κρέας, αντισταθμίζουν τη γεύση των ψαριών, δίνουν γεύση στις σούπες, προσφέρουν ένταση στις σαλάτες, δημιουργούν εξαιρετικές σάλτσες και μαρινάδες.
Πολλά από αυτά μετατρέπονται σε ελκυστικά και απολαυστικά λικέρ, ενώ η χρήση των περισσοτέρων αναφέρεται και ως ευεργετική για την υγεία.
